Obserwując i podczytując różne blogi zauważyłam, że nie tylko ja ją mam i bardzo się z tego cieszę. Czasem jakiś wzór wpadnie mi w ręce i tak się podoba, że nie chce z nich wypaść, nawet jeśli rzecz już dawno ukończona, chce się robić dalej i jeszcze. Tak jest ze wzorem na kocyk dziecięcy, który prezentowałam tutaj. Żal mi było, że to już koniec, chciało się jeszcze. No więc chwyciłam motek niebieski (różowych chwilowo deficyt) i dłubałam dalej.
No i podoba mi się bardzo.
Kocyk nie ma jeszcze właściciela (właścicielka różowego prawdopodobnie niedługo zostanie nim opatulona), więc tym bardziej nie rozumiem tego swojego zafascynowania wzorem nań.
Pozdrawiam
Lidka
poniedziałek, 31 marca 2014
niedziela, 30 marca 2014
Koleżanka Meli
Powstała kolejna owieczka, robiona tym samym wzorem co ta ale z innej włóczki. Tym razem bardziej włochata. No i uszy troszkę inne. Wyszła większa niż ta pierwsza.
Jak widać coraz częściej bawię się tkaninami, nie wiem jak domownicy to zniosą, bo na razie mieszkanie zawalone jest włóczkami różnego rodzaju, jak dojdą do tego tkaniny (a może to polubię?) to się nie pomieścimy.
Przyznam też, że owieczek będzie więcej, zyskały sympatię po tym, jak Michu zaczął swoją zabierać do przedszkola na poobiednią drzemkę.
Co mnie martwi u owieczki - nie siedzi. Jedynie podparta ma zamiar usiąść.
No ale to nie moje wymagania ma spełnić, Michałowi służy do tulańska, a w pozycji leżącej spełnia się w tej roli znakomicie.
Pozdrawiam!
Lidka
Jak widać coraz częściej bawię się tkaninami, nie wiem jak domownicy to zniosą, bo na razie mieszkanie zawalone jest włóczkami różnego rodzaju, jak dojdą do tego tkaniny (a może to polubię?) to się nie pomieścimy.
Przyznam też, że owieczek będzie więcej, zyskały sympatię po tym, jak Michu zaczął swoją zabierać do przedszkola na poobiednią drzemkę.
Co mnie martwi u owieczki - nie siedzi. Jedynie podparta ma zamiar usiąść.
No ale to nie moje wymagania ma spełnić, Michałowi służy do tulańska, a w pozycji leżącej spełnia się w tej roli znakomicie.
Pozdrawiam!
Lidka
TUSAL 2014 - 30.03.2014
Krótko, zwięźle i na temat:
kolejna odsłona "śmieciowego" słoiczka.
Przyznam się, że przez przypadek wyszedł mi słoik praktyczny, bo jego wieczko służy za igielnik, w którym spoczywa wielka igła pomocna mi w zszywaniu maskotek. Na zdjęciach bez igły oczywiście.
Pozdrawiam słonecznie!
Lidka
kolejna odsłona "śmieciowego" słoiczka.
Przyznam się, że przez przypadek wyszedł mi słoik praktyczny, bo jego wieczko służy za igielnik, w którym spoczywa wielka igła pomocna mi w zszywaniu maskotek. Na zdjęciach bez igły oczywiście.
Pozdrawiam słonecznie!
Lidka
sobota, 29 marca 2014
Zapachniało mi wiosną...
...i Wielkanocą.
Miałam zapas włóczki "fantazyjnej". Otrzymany z babcinych zapasów. Mało jej było, za mało na coś konkretnego. W trzech różnych kolorach, przy czym jedna z nich lekko rozciągliwa, reszta nie, więc i połączyć w jedną całość nie bardzo by się dało. Myślałam co by z nich zrobić, bo przecie nie wyrzucić.
No i wymyśliłam króliczki (zajączki?) jako drobne upominki Wielkanocne dla dzieciaków. Upominki mają być od Michała oczywiście. Roześlemy je zamiast kartek Wielkanocnych. Kartki jako załącznik też będą, ale sądzę, że dzieciom raczej bardziej spodoba się mała zabawka.
Królików miało być 6 szt., wyszło 8, bo resztek włóczki zostawała ilość jeszcze bardziej bezsensowna. Teraz zostały dwa małe kłębuszki, które dużo miejsca nie zajmują ;)
Michał znalazł je rano w koszyku (tym razem prawdziwe!) i porozdzielał. Nie miał problemu z dwoma nadmiarowymi: jeden dla mamy, drugi dla taty. :)
Wzorek pochodzi stąd.
Pozdrawia Was królicza mama!
Lidka
Miałam zapas włóczki "fantazyjnej". Otrzymany z babcinych zapasów. Mało jej było, za mało na coś konkretnego. W trzech różnych kolorach, przy czym jedna z nich lekko rozciągliwa, reszta nie, więc i połączyć w jedną całość nie bardzo by się dało. Myślałam co by z nich zrobić, bo przecie nie wyrzucić.
No i wymyśliłam króliczki (zajączki?) jako drobne upominki Wielkanocne dla dzieciaków. Upominki mają być od Michała oczywiście. Roześlemy je zamiast kartek Wielkanocnych. Kartki jako załącznik też będą, ale sądzę, że dzieciom raczej bardziej spodoba się mała zabawka.
Królików miało być 6 szt., wyszło 8, bo resztek włóczki zostawała ilość jeszcze bardziej bezsensowna. Teraz zostały dwa małe kłębuszki, które dużo miejsca nie zajmują ;)
Michał znalazł je rano w koszyku (tym razem prawdziwe!) i porozdzielał. Nie miał problemu z dwoma nadmiarowymi: jeden dla mamy, drugi dla taty. :)
Wzorek pochodzi stąd.
Pozdrawia Was królicza mama!
Lidka
czwartek, 27 marca 2014
Piłka
Miała być dla młodszego dziecka, jest dla starszego. Oto jej elementy:
A oto, co z nich można złożyć.
Fajna zabawka, spodobała się Michałowi. Nawet stwierdził, że kolory "chłopackie" ;)
No a ja? Ja muszę zrobić jeszcze jedną, tym razem wezmę różową nitkę :))))))))
Pozdrawiam!
Lidka
A oto, co z nich można złożyć.
Fajna zabawka, spodobała się Michałowi. Nawet stwierdził, że kolory "chłopackie" ;)
No a ja? Ja muszę zrobić jeszcze jedną, tym razem wezmę różową nitkę :))))))))
Pozdrawiam!
Lidka
środa, 26 marca 2014
Kaczorek
Jestem dziś tak nieprzytomna, że od dwóch minut siedzę i zastanawiam się, gdzie muszę kliknąć, żeby utworzyć nowy post.......
Mało tego, dwa razy zapłaciłam dziś za wizytę u okulisty, na szczęście zachciało mi się jeszcze zajść po książkę dla męża, dzięki czemu w kiosku zauważyłam dość spory ubytek pieniędzy, cofnęłam się, zapytałam czy mogliby przeliczyć pieniądze i faktycznie, gdyby nie mój mąż byłabym o 100 zł biedniejsza zupełnie bez sensu.
Ale za to moje dziecko dziś pochwaliło mnie zupełnie nie pytane o zdanie na temat nowej maskotki, po prostu stwierdziło, że pięknie mi to wyszło i że bardzo się cieszy, że ma takiego kaczorka.
Historia kaczorka jest prosta: Michu uwielbia "mieć wyimaginowanych przyjaciół", głównie zwierzęcych. Na lodówce wisi cała lista z imionami tychże, zrobiona przeze mnie na potrzeby rodziców, po to, żebyśmy wiedzieli, że na przykład Ogi to owieczka, Tyxi to żaba a Dox to leniwiec. Michał jakoś nie ma większych problemów ze spamiętaniem tego wszystkiego. Oprócz tych konkretnych przyjaciół często przez nasz dom przewijają się całe tabuny: pisklaków, kaczorków, króliczków, mrówek, biedronek i .... buziaczków (są ich całe setki). Z tymi ściga się do toalety rano lub wojuje o śniadanie. Ostatnio przyszedł mnie obudzić pytaniem: "czy nie widziałam tu żadnego kaczorka". No nie, nie widziałam. Ale dzięki za inspirację.
Tak właśnie powstał kaczorek. Chciałam być przygotowana na kolejną taką okazję, wydłubałam kaczorka. Wzór z głowy jak ostatnio zwykłam czynić, więc tym bardziej jestem dumna z kaczorka (zwłaszcza z fikuśnego ogonka). Dziś rano mąż zagaił Michała o kaczorka, dziecię me oczywiście przyszło obudzić mnie z pytaniem o kaczorka a kaczorek...... wystawał spod mojej kołdry.
Błysk w oczach - bezcenny!
Pozdrawiam wiosennie!
Lidka
Mało tego, dwa razy zapłaciłam dziś za wizytę u okulisty, na szczęście zachciało mi się jeszcze zajść po książkę dla męża, dzięki czemu w kiosku zauważyłam dość spory ubytek pieniędzy, cofnęłam się, zapytałam czy mogliby przeliczyć pieniądze i faktycznie, gdyby nie mój mąż byłabym o 100 zł biedniejsza zupełnie bez sensu.
Ale za to moje dziecko dziś pochwaliło mnie zupełnie nie pytane o zdanie na temat nowej maskotki, po prostu stwierdziło, że pięknie mi to wyszło i że bardzo się cieszy, że ma takiego kaczorka.
Historia kaczorka jest prosta: Michu uwielbia "mieć wyimaginowanych przyjaciół", głównie zwierzęcych. Na lodówce wisi cała lista z imionami tychże, zrobiona przeze mnie na potrzeby rodziców, po to, żebyśmy wiedzieli, że na przykład Ogi to owieczka, Tyxi to żaba a Dox to leniwiec. Michał jakoś nie ma większych problemów ze spamiętaniem tego wszystkiego. Oprócz tych konkretnych przyjaciół często przez nasz dom przewijają się całe tabuny: pisklaków, kaczorków, króliczków, mrówek, biedronek i .... buziaczków (są ich całe setki). Z tymi ściga się do toalety rano lub wojuje o śniadanie. Ostatnio przyszedł mnie obudzić pytaniem: "czy nie widziałam tu żadnego kaczorka". No nie, nie widziałam. Ale dzięki za inspirację.
Tak właśnie powstał kaczorek. Chciałam być przygotowana na kolejną taką okazję, wydłubałam kaczorka. Wzór z głowy jak ostatnio zwykłam czynić, więc tym bardziej jestem dumna z kaczorka (zwłaszcza z fikuśnego ogonka). Dziś rano mąż zagaił Michała o kaczorka, dziecię me oczywiście przyszło obudzić mnie z pytaniem o kaczorka a kaczorek...... wystawał spod mojej kołdry.
Błysk w oczach - bezcenny!
Pozdrawiam wiosennie!
Lidka
poniedziałek, 24 marca 2014
Dzień Słońca
Przed tygodniem w piątek mąż razem z dzieckiem z przedszkola odebrał karteczkę o organizacji w przedszkolu Dnia Słońca po weekendzie czyli w poniedziałek. W związku z tym dniem rodzice proszeni byli o jakikolwiek element w kolorze żółtym w ubiorze dziecka. Jedyną rzecz, jaką posiada moje dziecko w tym słonecznym kolorze są spodnie dresowe w stanie tragicznym nadające się jedynie do dalszego wycierania podczas domowych zabaw.
Dla chcącego jednak nic trudnego. Odpowiednia włóczka w domu jest (w zasadzie przy tej ilości włóczki, którą posiadam pochowaną gdzieś w zakamarkach dziwnym by było, gdyby mi włóczki zabrakło w jakimkolwiek kolorze), postanowiłam zrobić Michałowi fikuśną czapkę. Michu bardzo lubi czapki, od małego nakładał na głowę różne cuda (a to sita, garnki, czapki całej rodziny, siatki po owocach), więc tym szybciej zabrałam się za realizację tego, co w jednym momencie strzeliło mi do głowy. Efekt tego strzału powstał w jeden dzień i wygląda tak:
Oczywiście zdążyłam na poniedziałek ;)
Pozdrawiam słonecznie!
Lidka
Dla chcącego jednak nic trudnego. Odpowiednia włóczka w domu jest (w zasadzie przy tej ilości włóczki, którą posiadam pochowaną gdzieś w zakamarkach dziwnym by było, gdyby mi włóczki zabrakło w jakimkolwiek kolorze), postanowiłam zrobić Michałowi fikuśną czapkę. Michu bardzo lubi czapki, od małego nakładał na głowę różne cuda (a to sita, garnki, czapki całej rodziny, siatki po owocach), więc tym szybciej zabrałam się za realizację tego, co w jednym momencie strzeliło mi do głowy. Efekt tego strzału powstał w jeden dzień i wygląda tak:
Oczywiście zdążyłam na poniedziałek ;)
Pozdrawiam słonecznie!
Lidka
Subskrybuj:
Posty (Atom)


