poniedziałek, 14 kwietnia 2014

Biała jak śnieg

Wiosną?
Tak, wiosną. Wiosną powstała biała jak śnieg owieczka. Może dlatego, że śniegu w moim mieście ubiegłej zimy praktycznie nie było, a może dlatego, że zimno na zewnątrz tak, jakby śnieg miał leżeć właśnie teraz.
Zastanawiałam się długo nad kolorem dodatków. Jakich bym nie próbowała, najładniej wg mnie biel z czerwienią się komponowała. Nic na to nie poradzę.



Pozdrawiam serdecznie
Lidka

sobota, 12 kwietnia 2014

Elegantka

Tak jak zapowiadałam: owieczek będzie więcej. Kolejna w kolorze jasnej zieleni (a może seledynowa) z fioletowym dodatkiem: torebeczką. Miluśka w dotyku. Filcowa torebka ma kokardkę taką samą jak owieczka we włosach, jednak nie udało mi się jej sfotografować przez niemożność turlania się po podłodze.



Pozdrawiam serdecznie!
Lidka

piątek, 11 kwietnia 2014

Znów próbowałam się zaprzyjaźnić

Z maszyną do szycia oczywiście.
Miałam potrzebę uszycia kocyka. Jeden, ażurowy i szydełkowy - to trochę mało. Jeszcze jednego mi potrzeba. W oko wpadł mi minky. Oczywiście różowy. Słodki róż.
Co tam kocyk, kocyk to mało. Zamówiłam jeszcze jeden mniejszy kawałek z zamiarem uszycia poszewki na poduszkę. Do tego dobrałam żółciutką flanelkę w zwierzaki (żeby za słodko nie było). Z resztki minky (nie całej, go jeszcze maleńki kawałek został) uszyłam szmatkę do ciamkania. Na pytanie "myślisz, że ona też będzie ciamkała metki" odpowiedź była jasna: "oczywiście, wszystkie dzieci ciamkają".
Teraz mogę spokojnie wyruszyć na porodówkę....









No i chyba coraz bardziej podoba mi się ta przyjaźń.

Pozdrawiam
Lidka

sobota, 5 kwietnia 2014

Coraz bliżej święta

Więc temat owieczkowy u mnie cały czas na topie.
Powstała kolejna owieczka. Wypróbowałam nową włóczkę: jest mięciutka, bardzo mięciutka. Podoba mi się. Trochę kłopotliwa w robocie ale można się przyzwyczaić.
Owieczka tym razem z kwiatkiem, a nawet z dwoma. Widać, że jej ulubiony kolor to niebieski ;)
Udało mi się zmodyfikować stwora (w końcu to już trzeci, więc ileż można!), owieczka siedzi SAMODZIELNIE i obraca główką. Dzięki temu może wąchać trzymanego w łapce kwiatka ile tylko jej owcza dusza zapragnie.







 Podobnie do Meli, uwielbia przebywać na półkach z książkami.
Wzór ten sam, co poprzednio, kopytka zmodyfikowane (może dlatego siedzi).

A propos wzoru: szukając inspiracji na wykonanie szydełkowej lali (to musi być coś, co mnie urzeknie) znalazłam coś, co sprawiło, że śmiałam się z siebie samej przez dobrą godzinę.
Mianowicie robiłam swojego czasu kaczorka dla Michała. Linku do inspiracji podać nijak nie mogłam, bo fotka zapisana gdzieś na dysku, linku do niej brak. Fotka inna niż ta, na którą natkęłam się wczoraj, niemniej jednak kaczorek robiony raczej wg tego samego wzoru, kolory tylko inne. Dłubałam więc kaczorka, wymyślając i zapisując po kolei wszystkie kroki. Wczoraj znalazłam to, gotowy wzór na kaczorka.
Co prawda trochę się różni od mojego, łapki inne, ogonka brak, ale sam fakt ileż mniej roboty bym miała, gdybym inspiracji na lalkę szukała ze trzy tygodnie wcześniej rozbawił mnie niesamowicie.

Może z lalą też się wstrzymam, być może natknę się na gotowca :))))

Pozdrawiam
Lidka









poniedziałek, 31 marca 2014

Mania powtarzania

Obserwując i podczytując różne blogi zauważyłam, że nie tylko ja ją mam i bardzo się z tego cieszę. Czasem jakiś wzór wpadnie mi w ręce i tak się podoba, że nie chce z nich wypaść, nawet jeśli rzecz już dawno ukończona, chce się robić dalej i jeszcze. Tak jest ze wzorem na kocyk dziecięcy, który prezentowałam tutaj. Żal mi było, że to już koniec, chciało się jeszcze. No więc chwyciłam motek niebieski (różowych chwilowo deficyt) i dłubałam dalej.




No i podoba mi się bardzo.
Kocyk nie ma jeszcze właściciela (właścicielka różowego prawdopodobnie niedługo zostanie nim opatulona), więc tym bardziej nie rozumiem tego swojego zafascynowania wzorem nań.

Pozdrawiam
Lidka

niedziela, 30 marca 2014

Koleżanka Meli

Powstała kolejna owieczka, robiona tym samym wzorem co ta ale z innej włóczki. Tym razem bardziej włochata. No i uszy troszkę inne. Wyszła większa niż ta pierwsza.
Jak widać coraz częściej bawię się tkaninami, nie wiem jak domownicy to zniosą, bo na razie mieszkanie zawalone jest włóczkami różnego rodzaju, jak dojdą do tego tkaniny (a może to polubię?) to się nie pomieścimy.
Przyznam też, że owieczek będzie więcej, zyskały sympatię po tym, jak Michu zaczął swoją zabierać do przedszkola na poobiednią drzemkę.







Co mnie martwi u owieczki - nie siedzi. Jedynie podparta ma zamiar usiąść.
No ale to nie moje wymagania ma spełnić, Michałowi służy do tulańska, a w pozycji leżącej spełnia się w tej roli znakomicie.

Pozdrawiam!
Lidka

TUSAL 2014 - 30.03.2014

Krótko, zwięźle i na temat:
kolejna odsłona "śmieciowego" słoiczka.
Przyznam się, że przez przypadek wyszedł mi słoik praktyczny, bo jego wieczko służy za igielnik, w którym spoczywa wielka igła pomocna mi w zszywaniu maskotek. Na zdjęciach bez igły oczywiście.


Pozdrawiam słonecznie!

Lidka